Porównaj 3 sposoby ostrzenia fotografii

_Q4X6297

Zdjęcie o wymiarach 41,45 x 27,64 cm i rozdzielczości 300 ppi. Z całego zdjęcia wyciąłem fragment wielkości 10 x 6 cm, powiększyłem go do rozmiarów 25 x 15 cm i ostrzyłem na trzy różne sposoby. Za każdym razem starałem się zrobić to możliwie najlepiej ale nie przedobrzyć, nie przeostrzyć.

PShop_Q4X6297

Fragment powiększony w programie Photoshop CS-5 PL i wyostrzony filtrem Unsharp Mask.

Sharpener_Q4X6297

Ten sam fragment powiększony także w programie Photoshop CS-5 PL, ale ostrzony filtrem Sharpener Pro 3 firmy Nik Software należącej teraz do Google.

Resize

Identyczny fragment powiększony i ostrzony w programie Perfect Resize 7.5 Pro, firmy onOne Software.

Advertisements

Informacje o aamroczek

Fotografik, członek ZPAF, autor 10 książek w tym 3 albumów fotograficznych. Wydał 4 książki dla fotografujących sprzedane o łącznym nakładzie ponad 90000 egzemplarzy: "O fotografowaniu", "Książka o fotografowaniu", "Książka o fotografowaniu dzieci" oraz "Zdjęcia cyfrowe w oświetleniu zastanym. Fascynująca historia od Available light do HDR".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Fotografie, Rozmaitości, Sprzęt i technika i oznaczony tagami , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

10 odpowiedzi na „Porównaj 3 sposoby ostrzenia fotografii

  1. Jeśli chodzi o Photoshopa, użyłbym raczej filtra „Smart Sharpen” – daje znacznie większe możliwości kontroli. Spróbuj. Niektórzy autorzy zalecają ostrzenie nie w RGB, tylko w LAB (kanał L). A jak się miały do siebie czasy obróbki w poszczególnych programach? Bo pamiętam, że Perfect Resize jest pod tym względem wręcz nieprzyzwoicie powolny…

    • aamroczek pisze:

      Photoshop działa szybko, ale ma ograniczenia wielkości plików do 30000 pikseli w dłuższym wymiarze. Perfect Resize mieli w swoim młynku obraz dłużej, ale w tym przypadku nie było to więcej niż parę minut, bo też do powiększenia dałem wycinek. Zrobiłem wycinek 66 x 90 cm z panoramy 435 x 90 cm – wycinek był robiony przez około 20 minut razem z zapisem, który także trwa dość długo. Myślę, że całą panoramę Resize robiłby przez pół dnia – teraz dni są krótsze:). Gdybym miał drukować używając wyłącznie photoshopa, to zastosowałbym filtr górnoprzepustowy wedle metody Bruce´a Fraser´a, bo mi najbardziej odpowiadała. Ale nie drukuję bo nie mam takiej potrzeby. A ten Perfect Resize mi się spodobał, powiększyłem nim jedno zdjęcie Orlika zrobione na Air Shaw i jestem zadowolony z rezultatów, bo nawet widać na goleniu podwozia wybity numer fabryczny więc powiększenie nie zamazuje tego co aparat zarejestrował. Ciekawe byłoby zestawienie procentowe takie: w jakim procencie na jakość techniczną gotografii ma aparat, obiektyw i oprogramowanie. Myślę, że udział oprogramowania szybko rośnie. Pozdrawiam. Trzymaj się zdrowia.
      Andrzej.

      • Pół dnia na jedno zdjęcie???! Mamy tyle czasu? 😉 Działać to ten Resize działa ładnie, ale to narzędzie chyba jest bardziej przydatne operatorom satelitów szpiegowskich z ich mocnymi komputerami niż biednym fotografistom…Tak czy inaczej, dzięki za wyczerpujący wykład! Muszę się przyjrzeć tej metodzie Frasera – to jest gdzieś tam w Photoshopie? Od której wersji? Uściski i wyrazy nieodmiennie najwyższej estymy!

      • aamroczek pisze:

        Leszku, pisałem o fotografii 4,35 x 0,9 m w rozdzielczości 300 ppi. Nie wiem ile by to robił, tak napisałem na podstawie wycinka. A prócz tego, można zostawić i iść na spacer lub do kina albo jeszcze gdzie indziej, lub położyć się spać a rano radość wielka, fotografia fotowa!

        Pozdrawiam

      • No, niby można… 😉

      • aamroczek pisze:

        Napisałem: fotografia fotowa a miało być oczywiście GOTOWA! Ale jak fotografista nie ma co robić, to może rozkoszować się leniwie działającym programem.

      • A wiesz, że nawet nie zauważyłem… Coś tam kiedyś czytałem na temat psychologii (albo raczej fizjologii) czytania – jesteśmy w stanie zrozumieć tekst nawet, gdy jest mocno niekompletny – odtwarzamy sobie w myśli pełną wersję, wypełniamy luki i odrzucamy błędy… Niestety, na fotografii od razu widać każdą niedoskonałość… A od kiedy to nie masz co robić? Zawsze podziwiałem Twoją aktywność…

  2. snibisz pisze:

    Panie Andrzeju, dziękuję za inspirację. Pięć lat temu tworzyłem algorytm do interpolacji obrazu jednak, nie potrafiąc pogodzić wygładzania krawędzi z zachowaniem drobnych detali, odłożyłem projekt na półkę. Dzięki Pana wpisom postanowiłem odkopać temat i wykorzystać doświadczenie jakie zdobyłem w ostatnich latach tworząc inne algorytmy. W tydzień udało mi się stworzyć algorytm, którego nie udało mi się opracować wcześniej. Zachowuje wszystkie drobne detale z obrazu źródłowego i dobrze radzi sobie z wygładzaniem krawędzi. Jest całkiem szybki i potrafi pokazać to, czego Perfect Resize już nie pokazuje (tworzy z drobnych detali mikro płaszczyzny). Do końca września postaram się zapakować algorytm w jakieś pożyteczne narzędzie.

    Pozdrawiam.

    • aamroczek pisze:

      Witam i cieszę się niepomiernie, że to co tu wypisywałem zainspirowało Pana do wznowienia pracy nad bardzo potrzebnym narzędziem. Ja dziś przygotowywałem do druku fotografię panoramową Torunia o wymiarach 300 x 62 cm. Powiększenie do tego rozmiaru z mniejszej panoramy , takiej jaka wyszła po sklejeniu i kadrowaniu, 141 x 29 cm, zajęło programowi Resize, łącznie z zapisem w PSD, 26 minut. Ale z transferem do drukarni mam kłopot, bo po przejściu skompresowanego ZIP do 99,9% wszystko się wywaliło i teraz mam znów się niecierpliwić koleje 2 godziny. Ale jak się chce mieć panoramę, to trzeba cierpieć. Pozdrawiam serdecznie i czekam z ciekawością na rezultaty Pana pracy. SNS-HDR Pro używam cały czas i nie kuszą mnie inne programy do HDR.

  3. Noooo? Sam będę czekał z zainteresowaniem! Pozdrawiam 🙂

Możliwość komentowania jest wyłączona.